De Eerste Wereldoorlog was in veel opzichten een oorlog die anders dan anders was. De mitrailleur was uitgevonden. Er was gifgas. Vliegtuigen werden voor het eerst ingezet. Tanks verschenen op de slagvelden. Niemand was er echt op voorbereid. Soldaten verschenen aanvankelijk nog in fel gekleurde, 19de eeuwse uniformen aan het front en werden zo een gemakkelijk doelwit.

Wat ook nieuw was: veel frontsoldaten schreven gedichten. En aan beide kanten van het front. Deze gedichten weerspiegelen de verschrikkingen in de loopgravenoorlog die de Eerste Wereldoorlog al snel werd. De gedichten en hun makers werden later beroemd. Op donderdagavond 27 oktober lezen we een aantal van die gedichten. De avond begint om 20:00 uur. Plaats: De Morgenster. Voor iedereen toegankelijk. Meld je wel even aan op het e-mailadres van deze site.

De foto bij dit bericht is gemaakt op het Duitse massagraf bij het Belgische dorp Vladslo. De beroemde Duitse schilderes en beeldhouwster Käthe Kollwitz maakte twee beelden: treurend ouderpaar. Ze wist wat het was: haar zoon is begraven in het massagraf. De vader van het ouderpaar heeft zijn ogen gericht op de naam van zoon Peter. Willem Vermandere maakte een indrukwekkend lied over deze verschrikkelijke plek.

[embed]https://www.youtube.com/watch?v=eovFI_TtCgc[/embed]