Ik hield mijn hart al vast. Ik had een Trump-gevoel. Toen zei ook de halve wereld: dat gaat niet gebeuren. Maar de peilingen van de afgelopen dagen lieten al een opgaande lijn zien. Maar 35 zetels (of zelfs 37, zoals de NOS vanmorgen liet zien) ging ook mijn ongeloof te boven.

Je ziet iedereen nu pogingen doen de winst te verklaren. Maar mijn gedachten gaan steeds naar de vraag wat dit gaat betekenen. Veel mensen lijken Wilders te hebben gekozen voor de beperking van de asielstroom. Ze nemen de moslimhaat op de koop toe. En ze krijgen er het een en ander bij: klimaatscepsis. En wat te denken van zijn Oekraïne-standpunt? Hij is ronduit een Poetin-vriendje. En Europa? Vergeet het maar.

Ma houd haar hart ook vast. Toen ik haar zo-even belde (ik doe dat elke morgen), bleek dat zij met haar 91 jaar ook van slag was. Terwijl ze al zoveel voorbij heeft zien komen.

Wilders is nu aan zet. De BBB staat al te dringen. Benieuwd van Pieter Omzigt gaat doen. Hij was gisterenavond vooral blij met zijn eigen overwinning. Geen spoor van verontrusting over Geert Wilders. Alleen de belofte dat hij zijn verantwoordelijkheid zal nemen. De vraag is nu: welke.

Ik heb toch het gevoel dat ik in een ander land wakker ben geworden. Ga zo maar even naar mijn tuintje. Hoofd leeg laten waaien. Het weerbericht belooft veel wind vandaag.